De PvdA fractie op bezoek bij LTO Noord en enkele boeren in Nieuw Buinen
Op dit moment werkt het kabinet Rutte druk aan een cultuuromslag in Nederland. Dat gebeurt op zijn CDA's, dus net als motregen: je merkt niet dat het regent, maar je wordt wel kletsnat. Dat trucje passen Rutte c.s. ook toe. Druppel voor druppel schuiven we van groen en duurzaam naar groeien, geld en asfalt. Wel 600 miljoen bezuinigen op natuur en tegelijkertijd 132 miljoen uitgeven om 130 km te kunnen rijden. Cultuur afbreken onder de noemer dat de mensen in het land een eigen verantwoordelijkheid best aan kunnen. Onder diezelfde noemer wordt de zorg en de sociale werkvoorziening aangepakt. En het volk smult er van, want in de peilingen gaat het prima met VVD en PVV. Het CDA mag de kastanjes uit het vuur halen en dat doen ze natuurlijk braaf. De SGP staat klappend aan de zijlijn en de winkels blijven op zondag dicht. Hoe liberaal kun je zijn!
Elk stukje van de verzorgingsstaat en groen beleid wordt zorgvuldig afgebroken. Niks geen rentmeesterschap en verantwoordelijkheid voor toekomstige generaties. Een pensioenakkoord waar de jongeren de klos zijn, dank u wel PvdA, rondt het mooi af. Op Europees niveau wordt er al helemaal niks voor elkaar gebakken. Geen enkel besluit wat de regeringsleiders nemen heeft resultaat, behalve dat we nog verder richting afgrond gaan, met een kirrende de Jager en een schreeuwende Wilders op de achtegrond.
In dat licht gaan we als PvdA statenfractie komend jaar provinciale politiek bedrijven. Te beginnen, denk ik, met de afbraak van het sociale domein. Ook hier natuurlijk weer geweeklaag, het CDA voorop: "dit hebben we nooit gewild". Nee, wel akkoord gaan met Amen is geen Amsterdam, wel akkoord gaan met het stoppen van het sociale domein binnen PNS en PNS+, maar als er dan boter bij de vis moet, dan duikt het clientelisme weer op. Gemeenten vinden dat het over de schutting gemieterd is, en dat zou zo maar kunnen. De instellingen schreeuwen, deels, moord en brand. Alsof ze al niet jaren wisten wat er aan zat te komen.
En daar gaan wij nu een mooi voorstel voor maken. Eens kijken tot waar de bomen nog groeien. Laten zien dat bezuinigen ook op een manier kan die weliswaar pijn doet, maar mensen in elk geval snappen waarom en hoe het gebeurt. En gelijk aanzetten geven tot een doorstart. Zal wat denkwerk kosten, maar is altijd beter dan mee te huilen met de wolven in het bos. Dat toch al verdwijnt.




